سوره و الشمس ( مكّى است ) 16 - آيه است از نظر مكّىها و مدنى الاوّل و 15 - آيه است از نظر ديگران ، اختلاف آن در آيه ( فعقروها ) است كه آيه است از قرائت مكّى و مدنى اوّل . فضيلت آن : ابى بن كعب از پيامبر ( ص ) روايت كرده كه فرمود هر كس آن را قرائت كند پس مثل آنست كه تصدّق داده است هر چيزى را كه خورشيد و ماه بر آن تابيده است . معاويه بن عمار از حضرت ابى عبد اللَّه صادق عليه السلام روايت نموده است كه كسى كه بسيار بخواند سوره و الشمس و ضحاها و سوره و الليل اذا يغشى و سوره و الضحى ، و سوره الم نشرح را در روز و شبش هيچ چيز نماند در حضور او مگر اينكه روز قيامت بنفع او گواهى دهد حتى موى او و پوست او و گوشت و خون و رگها و عصب و استخوان او و تمام آنچه از زمين رويد ، و پروردگار عالم تبارك و تعالى گويد : قبول كردم شهادت شما را براى بنده‌ام و پذيرفتم آن را براى او ، او را به بهشتهاى من ببريد تا هر كدام را دوست داشت انتخاب كند ، پس آن را به او دهيد بدون منّتى از من و ليكن رحمت و فضل من است بر او پس گوارا باد ، گوارا باد بر بنده‌ام .